Zgodnie z obietnicą przedstawiamy drugi wyjątek z przygotowywanej do druku książki Briana Bifforda zatytułowanej Albion: Biografia. W związku z ogromnym „zainteresowaniem” pierwszą publikacją, pragniemy poinformować, że wszelkie uwagi związane z jej antybohaterskim wydźwiękiem należy kierować do pana Bifforda, a nie do Towarzystwa Historycznego Przyjaciele Albionu ani księgarni Biały Kruk z Kamieńca. (Księgarnia Biały Kruk: „Zatrać się w książkach”).

Stare Królestwo

Wiadomo, że obalenie tak zwanego „Dworu Ostrzy” było w Albionie świętowane. I to nader hucznie.

Na pewnym zaskakująco pikantnym w treści gobelinie przedstawiającym tę wielką fetę, który znaleziono w ruinach Fortu Dębastion, jest nawet sugestia, że w jej trakcie wynaleziono piwo. Trudno tak naprawdę zweryfikować to śmiałe przypuszczenie, jako że dalsza część owego tkackiego wyrobu jest mniej precyzyjna i poplamiona wymiocinami.

Po wyleczeniu się z kaca świeżo wyzwolony lud skierował wzrok ku przyszłości. Ku Bohaterom. Co ciekawe, w tym momencie William Black znika z podań historycznych (dając asumpt kuszącej interpretacji, że jego postać także została wymyślona później), jednak jego rodacy i ci, którzy poszli w ich ślady, zaczęli już kształtować te ziemie na nowo, robiąc użytek z siły, umiejętności i woli.

Na początek Bohaterka kamienia i Bohateru krwi założyli odpowiednio bliźniacze miasta – Kamieniec i Krwawy Kamień. Dwie stolice Albionu: jedna na południu, na brzegu rzeki Kamień; druga na północy, nad Krwawą Zatoką. Te wielkie miasta połączono wówczas nowymi drogami, przecinającymi odważnie samo serce Głuszy. Drogi te były symbolem obietnicy nowego Albionu, scalonego i zjednoczonego.

(Krwawy Kamień i Kamieniec natychmiast popadły w konflikt, którego efektem były trzy Wojny Krwi i Kamienia, a zacięta rywalizacja między nimi trwa do dziś).

W innych miejscach legendarni Bohaterowie, tacy jak Żelazna Shannon, wznieśli prawdziwe arcydzieła inżynierii magicznej, których przykładem są Tama, Pikowa Latarnia i zamek w Krwawym Kamieniu. Pojawiły się też kultowe dzieła literatury i innych sztuk, stworzone przez Bohaterów bardów, z których najbardziej znanym jest Edmund Srebrnousty. Z kolei Bohaterowie tacy jak Stwórczyni zajęli się opracowaniem dziwnych zaklęć oraz pomysłowych wynalazków, obdarzając głosem przedmioty nieożywione i wprawiając je w ruch. Przykładem mogą być drzwi, które najwyraźniej cieszyły się wówczas sporą popularnością.

Bohaterowie, którym marzyły się wielkie dokonania z użyciem siły i umiejętności, ruszyli tropem niedobitków z czasów rządów Dworu Ostrzy – potworów i sługusów dawnych władców. Łuczniczka Alice Silnoręka jednym strzałem zgładziła wielką Bestię z Południa i założyła osadę o nazwie Strzałogród. Tymczasem Samuel Czarnokory wypalił spore połacie Głuszy i tam, gdzie wcześniej były tylko mroczne knieje, powstało hrabstwo Dębogóra.

Jednak według mieszkańców terenów zwanych dziś Topieliskiem nie wszystkie dzieła dawnych Bohaterów okazały się trwałe.

Bohaterowie oczekiwali oczywiście w zamian za swą pracę kilku rzeczy: posłuszeństwa, podziwu i uwielbienia. W rzeczy samej, Bohaterowie stali się w nowym społeczeństwie, które nazywamy dziś „Starym Królestwem”, arystokratyczną klasą rządzącą. Ich rządy nie zawsze były sprawiedliwe. Niektóre z postaci historycznych, takie jak Brutalny Brian, Henry Czarnożelazny czy kobieta o zwodniczym przydomku Rozkwitająca Diana, do dziś zachowały się w pamięci mieszkańców jako osoby samolubne i okrutne.

Daje to do myślenia. Czyżby ubogi, poniewierany lud Albionu zamienił po prostu jednych tyranów na innych?